Wat is de tijd hard gegaan. Ik weet nog als de dag van gisteren hoe de zwangerschap was. En wat voor horrorbevalling we hebben mee gemaakt. Maar we zijn er, alle 3 en genieten volop van het gezinsleven.

Wat ben je in het afgelopen jaar toch hard gegroeid. Dat kleine ventje dat lekker in mama’s armen lag te slapen. Of tijdens het boeren steeds bij mama op de schouder in slaap viel. Toen was je nog echt klein klein.

Nu ben je al zoveel groter. Je ontdekt de wereld maar al te graag. Lopen doe je nog niet, maar dat zit eraan te komen. Je staat steeds steviger op je voeten, je ‘loopt’ met alles wat los en vast zit door de kamer heen en gisteravond zette je zowaar 4 stappen helemaal zelfstandig. Niks hulp. Met open mond zaten papa en mama je aan te staren. Trots!

De slapeloze nachten zijn nog niet altijd voorbij. Soms maak je een sprongetje. Soms ben je ziekjes. Soms heb je het voor elkaar om alle spenen (vaak 3 of 4 stuks) én je knufje uit bed te werken en tjah, dan is er paniek.

Ik herinner me nog hoe ik vaak ‘s nachts met jou op de bank zat, dat ene flesje te geven. En dan een uur voordat mijn eigen wekker ging pas weer in bed lag. Dan kon ik er beter zelf ook maar uit blijven.

Of tussen de avondflessen niet willen slapen, tenzij je bij mama in de draagzak of de draagdoek zat. Dan had ik ook even de handen vrij en kon ik wat voor mezelf doen. Lekker warm met jou op de buik. Gezellig!

Ik herinner me jouw eerste lachen. Jouw eerste rollen. Jouw terug rollen. Jouw binnen 1 week van tijgeren naar kruipen naar staan. Jochie, je gaat me veels te hard. Blijf alsjeblieft nog even klein!

En dat doe je soms ook. Als je slecht in je vel zit of ziekjes bent, moet je echt nog even met mama knuffelen of bij mama op de arm. Heel zelden val je dan zelfs ook nog in slaap.

Ik herinner me het spelen in de box, hoe je lekker je eigen gangetje gaat. Ik herinner me ook heel goed dat de box voor jou al snel te klein was, toen je eenmaal kon kruipen. Ontdekken! Dat moest je doen. In de box spelen is voor babies. Of voor wanneer je heel moe bent. Of wanneer mama of papa écht de handen vrij moest hebben. Die box is ondertussen ook al 2 weken weg. Hij werd toch meer als opslagplaats gebruikt.

Vrij zijn. Dat is wat jij voornamelijk wilt. Lekker ontdekken, kruipen, sjouwen, spelen. Alles kan in de mond en alles kan lekker op de grond. Of op de bank, want dat heb je van de week ontdekt. Je kan speelgoed vanaf jouw plank in de tafel op de bank gooien. En dat is leuk! Want daarna pak je het weer van de bank af en ga je op de grond verder spelen.

Je hebt nog meer hobbies. Zo vind je het schommelen echt he-le-maal fantastish. Vooral als papa of mama er een spelletje van maakt. Schaterlachend in die schommel, jij. En dan ook compleet vergeten dat je eigenlijk heel moe bent (en dan op de arm in slaap vallen als je uit de schommel wordt gehaald).
Of het spelletje met de speen. Jij gooit hem uit de mond op de grond en mama pakt hem op. Zwaait de schommel mama’s kant op? Mondje open en speen in de mond. Yes, gelukt! Opnieuw!

Jouw aller grootste hobby is momenteel toch wel water. Waar je voorheen in bad soms in slaap viel van ontspanning, moet je nu lekker spelen en spetteren. Onder de douche lukt het je nu ook veel beter. Voorheen was douchen vooral gek en raar. Nu kruip je zelf onder de stralen. Speelgoed, spetteren en lekker knuffelen. Soms op schoot onder de douche val je alsnog in slaap. Heerlijk, dat soort momentjes.

Maar ook het badje buiten. We hebbben zo’n welbekende schelp die we op de warme dagen vullen met lekker water voor jou. Kleren uit, luier uit, speelgoed erin en lekker gaan. Je hebt zelf al geleerd om erin en eruit te klimmen. Dus wat er nu ook gebeurd is; speelgoed moet eruit, jij eruit, speelgoed er weer in, jij er weer in. En zo gaan we door! Oh en als mama of papa mee doen met spetteren kan jij je lol niet op. Volop genieten.

Lieve kleine man. Hoewel we ons soms af vroegen waar we mee waren begonnen met jou, genieten we volop van het leven met jou. Je bent niet weg te denken. De toekomst staat voor jouw geluk en plezier. Moge je veel leren, spelen, ontdekken, lachen, vallen en weer opstaan.

Bijna 1 jaar… tijd om jouw feestje te organiseren!

Ik kijk uit naar het verdere leven met jou.