Dreumesje Finn is ondertussen al bijna 21 maanden oud. Omdat de spraak ‘achter’ loopt, hebben we dit jaar 2 extra afspraken bij het consultatiebureau.
Niks mis mee, er is ook niks mis met het kind.
Het zegt papa, mama, nee, ja hoi, dagdag en dieee (maar echt, hij wijst alles aan en álles is die)!
In zijn eigen taaltje kletst hij je ook echt de oren van het hoofd, oefent hij op volumes (van gewoon mama naar fluisterend mama naar schreeuwen MAMAAAAAA) en er komen talloze klanken uit dat mondje van hem..
Ook heeft hij een eigen ‘liedje’ dat hij vaak zingt, allerlei tonen bevat en echt su-per schattig is. Maar meer woorden dan die net genoemd zijn, komen er nog niet uit.
Bij het consultatiebureau maken ze zich echter ook geen zorgen en zijn ze juist erg meegaand met hoe hij is. Waar ik vaak klachten lees of hoor, dat het consultatiebureau en de ouders totaal niet op één lijn staan, ervaren wij dat gelukkig juist anders. Ze kijken echt naar ieder kind is anders en er is niemand die hetzelfde is als onze Finn.
Ze kijken dus niet alleen naar wat hem nog niet zo goed lukt (actieve woordenschat) maar wel naar wat hem wél goed lukt. En dat is eigenlijk ook al heel veel.
Want waar ons ventje nauwelijks 21 maanden is, loopt hij motorisch juist weer ‘voor’ en zien ze hem dingen doen die hij pas met 2,5 of zelfs 3 jaar hoeft te kunnen. Hij klimt zo rustig via via een hogere bank op, ziet het doel en gaat liggen. Kijkt over de rand, schat de afstand, schuift op zijn buik en glijdt er voorzichtig vanaf. Om het vervolgens een leuk spelletje te vinden en weer opnieuw op de bank te klimmen en op de buik eraf te glijden.
Dat koppie, die hersenen van hem, zijn gewoon met hele andere dingen bezig…
Hij hoort prima, reageert soms een beetje Oost-Indisch doof en kan prima simpele opdrachten uitvoeren.
Mocht zijn taalgebruik over een paar maanden nog steeds niet zijn toegenomen, is de VVE (voor-en vroegschoolse educatie) nog een optie. Dan gaat hij lekker 4 ochtenden per week naar de peuterspeelzaal. Maar dat zien we dan wel weer.
Voor nu kletst hij lekker in zijn eigen taaltje. Die ‘grote mensen woorden’? Die komen gegarandeerd nog wel. Daarvoor oefenen we meer dan genoeg en bieden we hem een genoeg taalrijke omgeving aan.
En tegen de tijd dát hij al onze grote woorden gaat gebruiken? Gaan wij dit Finn taaltje (én zijn liedje) gegarandeerd missen.